- Home |
- Algemene info |
- Bio-eieren |
- Scharreleieren |
- 7-graneneieren |
- Maïseieren |
- Weetjes |
- Links |
- Contact
Zuivelhoeve Peetermans NV
Oude baan 16
2230 Herselt
Tel.: +32(0)14 54 45 14
Fax: +32(0)14 54 45 91
info@zuivelhoeve.be

Iedereen twijfelt wel eens of de eieren die in de koelkast liggen nog wel vers zijn. Enkele eenvoudige tips kunnen ons daarbij helpen. Het woord dat u moet onthouden, is luchtkamer.
Hoe ouder een ei, hoe groter de luchtkamer.
Als een ei ouder wordt verdampt er vocht doorheen de poreuze eischaal en wordt de luchtkamer bijgevolg groter. Doordat de luchtkamer groter is gaat een ei vlugger drijven in zoutwater. U kunt een oud ei ook herkennen door het zachtjes te schudden. Als de luchtkamer groter is, gaat de inhoud klotsen. Bij een vers ei hoort u niets.

Schone eieren zijn langer houdbaar dan eieren waaraan nog vuil zit. Door de poreuze schaal kunnen immers gemakkelijk bacteriƫn het ei binnendringen. Kijk daarom de eieren, voordat u ze opbergt, even na en maak ze eventueel met een doekje schoon.
Bewaar eieren liefst niet langer dan twee tot drie weken op een koele en donkere plaats.
Leg eieren niet dicht bij gerookte vis, knoflook of ander sterk ruikende of snel aan bederf onderhevige levensmiddelen. Eieren kunnen door de poreuze schaal heel gemakkelijk geur en smaak van dergelijke producten overnemen.
Bewaar eieren met de punt naar beneden, zo blijft de dooier het best op zijn plaats. Eieren moeten met het luchtzakje naar boven worden bewaard, anders gaat de lucht naar boven en raakt het vlies los.
Neem eieren voor het gebruik bijtijds uit de koelkast en laat ze op kamertemperatuur komen.
Gebruik voor het splitsen van eieren in dooier en wit bij voorkeur een eiersplitser of -scheider. Zorg ervoor dat de ei-inhoud niet met de eierschaal in contact komt. Haal een eventueel stukje eierschaal met een natgemaakte lepel uit het eiwit en nooit met een halve eierschaal. Op deze manier kan er geen besmetting via de eierschaal plaats vinden.
Bij het produceren van een ei kan er een klein bloedvaatje in de eierstokken van de kip scheuren waardoor er wat bloed in het ei terecht kan komen. Het is een misverstand te denken dat een dergelijk ei bevrucht zou zijn. Mocht er een bloedstipje in het ei te zien zijn, dan kan dat met een natgemaakte lepel worden verwijderd.
De hagelsnoeren (stevige strengen eiwit) die er voor zorgen dat de dooier op zijn plaats blijft, hoeven niet te worden verwijderd.
Een dubbele dooier komt soms voor, maar er is verder niks mis met het ei.
Soms scheurt de eierschaal tijdens het koken van een ei, hoewel het nergens hard tegenaan stoot. Dat komt doordat zich in het ei een luchtkamer bevindt. De lucht daarin zet door de hitte van het koken uit. De eierschaal komt onder druk te staan en knapt, omdat de lucht moet ontsnappen. U kunt dat voorkomen door een gaatje in de stompe kant van het ei te prikken, waar de luchtkamer zich bevindt. De lucht kan er dan veel sneller uit.
De kleur van de dooier is afhankelijk van het kippenvoer. Als dat uit veel groenvoer bestaat, zijn de eidooiers oranjegeel. Krijgt een kip eten met weinig kleurstof (zoals graan), dan worden de dooiers lichtgeel.
Er wordt gezegd dat een witte kip meestal witte eieren legt en een bruine kip bruine eieren, maar dat is niet noodzakelijk. De kleur van het ei is afhankelijk van het ras van de kip! U kunt zien aan het oorlelletje van de kip welke kleur van ei zij zal leggen. Een witte oorlel betekent witte eieren, een rode oorlel bruine eieren. De kleur van het ei heeft geen invloed op smaak en heeft ook niets te maken met de huisvesting van de kip.

Een lichtgekookt eitje bij het ontbijt, een omelet met groenten, een spiegelei of enkele schijfjes hardgekookt ei bij de koude schotel. Hoe vers zijn eieren? Is er een verschil tussen witte en bruine eieren? Bevatten ze nu zoveel cholesterol?
Eieren die in doosjes in de winkelrekken worden aangeboden, zijn steeds eieren van klasse A. Die kwaliteitsklasse is de enige die rechtstreeks aan de consument wordt verkocht. Eieren van klasse B en C vinden hun weg naar de industrie. Een ei wordt niet zomaar toegelaten tot klasse A. Het moet er allereerst prima uitzien, de schaal moet proper en onbeschadigd zijn. Ook de dooier en het eiwit moeten van een onberispelijke kwaliteit zijn. Om de versheid te controleren, bekijkt men de luchtkamer van het ei. Naarmate het ei langer wordt bewaard, vergroot de luchtkamer.
Als u een vers ei breekt, ziet u een bolronde, stevige dooier en gelatineachtig wit van ei dat weinig uitloopt. U kunt het ei ook onderwerpen aan de drijfproef. Neem een kom met zout water en leg het ei erin. Blijft het ei plat op de bodem liggen, dan is het ei vers. Hoe meer de stompe kant van het ei naar boven komt, hou ouder het ei. Na ongeveer 6 weken is de luchtkamer zo groot geworden dat het ei zelfs kan blijven drijven. Op dat moment zit er niets anders op dan het weg te gooien. U kunt uzelf ten slotte al deze moeite besparen door gewoon op de houdbaarheidsdatum te letten. Bewaar eieren altijd in de koelkast.

U hebt de keuze tussen witte, bruine en blauwgroene eieren. De kleur van de schaal wordt bepaald door het ras van de legkip. De samenstelling vertoont daarentegen weinig variatie. Een ei bestaat voor ongeveer 74 % uit water en voor ongeveer 12 % uit eiwitten van een goede kwaliteit. Daarom kan een ei gerust eens een portie vlees of vis vervangen. Ook het vetgehalte is relatief constant: namelijk 9,8 g per 100 g ei. De hoeveelheid vet concentreert zich voornamelijk in de eidooier. Het eiwit bevat slechts sporen vet. Daarnaast is een ei een goede bron van vitamine A, D, E en K, de vitaminen van de B-groep en ijzer.